تا در حضور دوست مکانی گرفته ایم خالیست جایتان ! که روانی گرفته ایم
در درس اوستاد که نامش بلند باد نامی نوشته خط امانی گرفته ایم
در ایمنی ز مکر بد اندیش پر فسون دز درس عشق ورد زبانی گرفته ایم
از گلبنی که ریشه بباغ وجود زد پروانه ای به نقل بیانی گرفته ایم
چون بود بر دو راهی عقل و جنون یکی دیوانه ای نشسته ،نشانی گرفته ایم
هر کس رهی سپرد بجایی رسید وما بر خاک درب دوست مکانی گرفته ایم
ساقی اشاره ای به صف میگسار کرد ما هم در آن ردیف زمانی گرفته ایم
زان مردمک که آمد ودر چشم ما نشست پیغامهای مژده رسانی گرفته ایم
تا با ده ی زلال به زگهای جان دوید طعم غزل زطبع روانی کرفته ایم
جام وسبو به دفع خماری نبود بس در پیش خم شدیم و توانی گرفته ایم
با خنجر زبان دل ظلمت دریده ایم در رزم حق ز قوس کمانی گرفته ایم
زوبینه های هاله عشقیم و در مدار از تکسوار مهر عنانی گرفته ایم
ناظم بهوش باش و زراز مگو،مگو کز یک اشاره ای هیجانی گرفته ایم !