اشاره ای و هیجانی
 تا در حضور دوست مکانی گرفته ایم
در درس اوستاد که نامش بلند باد
در ایمنی ز مکر بد اندیش پر فسون
از گلبنی که ریشه بباغ وجود زد
چون بود بر دو راهی عقل و جنون یکی
هر کس رهی سپرد بجایی رسید وما
ساقی اشاره ای به صف میگسار کرد
زان مردمک که آمد ودر چشم ما نشست
تا با ده ی زلال به زگهای جان دوید
جام وسبو به دفع خماری نبود بس
با خنجر زبان دل ظلمت دریده ایم
زوبینه های هاله عشقیم و در مدار
ناظم بهوش باش و زراز مگو،مگو
 خالیست جایتان ! که روانی گرفته ایم
نامی نوشته خط امانی گرفته ایم
دز درس عشق ورد زبانی گرفته ایم
پروانه ای به نقل بیانی گرفته ایم
دیوانه ای نشسته ،نشانی گرفته ایم
بر خاک درب دوست مکانی گرفته ایم
ما هم در آن ردیف زمانی گرفته ایم
پیغامهای مژده رسانی گرفته ایم
طعم غزل زطبع روانی کرفته ایم
در پیش خم شدیم و توانی گرفته ایم
در رزم حق ز قوس کمانی گرفته ایم
از تکسوار مهر عنانی گرفته ایم
کز یک اشاره ای هیجانی گرفته ایم !