ایجاد هستی از نظر قرآن
پاسخ به سوآل مربوط به پیدایش هستی از تعاریف قرآن کریم محقق میگردد ک هستی موجود براساس فرضیه ها و حدسیا ت دانشمندان بوجود نیامده بلکه جهانهایی که در دورانهایی مختلف ودرجریان توسعه یاقتنها و محو واثباتها وحقظ خصوصیتهایی وجودی مانند شب وروزها و حرکت وسکونها و حواب وبیداریها و تکامل یافتنها - طومار مانند در هم پیچشده میشده اند نهایتا در شکل هستی موجود از هم باز شده و گسترش یافته و گسترش آن ادامه دارد ونهایتا نیز در هم پییچیده میشود و در زمانی که خداوند میخواهد بازهم قعال مگردد --بنابز اين مسجّل مي‌شود كه اصل «محو و اثبات» مطابق اصل «توحيد نظام» بر كلّ كائنات اعم از جزئي ترين اجزاء تا عظيم ترين و حتّي بر كليّت آن نيز حاكم مي‌باشد. براي روشنتر شدن موضوع به آيه 104 از سوره 21 انبياء استناد مي‌كنيم كه مي‌‌فرمايد : يوم نطوي السّماء كطّي السّجلّ للكتب كما بدأنا اوّل خلق نعيده وعداً علينا انّا كنّا فاعلين: ـ روزي فرا مي‌رسد كه آسمان را مانند طوماري كه براي كتابت است در هم مي‌پيچيم و برش مي‌گردانيم به همان حالتي كه اوّل ايجادش كرديم، اين وعده‌يي است بر عهده ما و مسلّماً آن را انجام مي‌دهيم ( از اين آيه به خوبي معلوم مي‌شود كه آسمانهاي فعلي در بدو امر مانند طوماري به هم پيچيده بوده است(برای اطلاع بیشتر به بخش فصل اصل محو واثبات در كتاب اصول آفرینش به قلم مؤلّف مراجعه فرمائيد_) کتاب مذکور با سایر تالیفات بنده در سایت :-www.shamameh.com وارد شده و در دسترس علاقمندان میباشد بتا بر این كهكشان‌ها و سحابي‌هاي آن كه مشتمل بر ستارگان و ثوابت و سيّارات من جمله زمين مي‌باشد قبل از مرحله کنونی محو و ناپيدا بوده است همان گونه كه خطوط و كلمات و نقاط يك طوماري كه بر هم پيچيده شده است مستور و ناپيدا مي‌باشند (امّا وجود دارند)، و خداوند طومار آسمان را باز كرده و محتواي آن را در شكل موجود ظاهر و قابل ديدن فرموده است. همين آسمان‌ها را در پايان دوره يا عمري كه براي آنها مقرر فرموده است دوباره مانند طومار در هم مي‌پيچيد و نتيجتاً آنچه بر اين فضاي عظيم ثبت و نقش فرموده است محو و ناپيدا خواهد شد امّا «طومار گونه» هر چه در محتوا دارد ثابت باقي مي‌ماند تا پس از دوراني كه مبتني بر خواست و تقدير خداوند است مجدداً باز گشوده و ظاهر گردد، و اين رتق و فتقها و فتق و رتقها تكرار مي‌شود امّا زمان‌هاي آنها متفاوت خواهد بود : يمحو الله ما يشاء و يثبت و عنده امّ الكتاب. ما وقتي به تفكّر و تدبّر در آيات قرآن كريم مي‌پردازيم، به خصوص در آياتي كه جنبه‌هاي علمي آنها بسيار عظيم است، بر سر دو راهي قرار مي‌گيريم. يكي ادامه تفكّر و تدبّر است كه به استنباط مفاهيم جديد و بديع و در عين حال عظيم و شگفت انگيز مي‌انجامد كه چيزهايي است بيشتر از آنچه مفسّران تاكنون بيان كرده‌اند، و بالطبع بيان آنها موجب لزوم تجديدنظر در اجزائي از فرهنگ و باورهاي ديني مي‌شود، و ديگر اين كه دنبالة تفكّر و تدبّر را رها كنيم تا مبادا به نوآوري و «تفسير به رأي» متّهم شويم و ديگران را ناخشنود كنيم. قدم گذاشتن به راه اوّل و طّي آن بمعني عمل به امر و تأكيدات خداوند متعال مبني بر لزوم تفكّر و تدبّر در آيات و بيان نتيجة كار براي مسلمانان است، كه متقابلاً ممكن است با اعتراض و مخالفت طرفداران تفسير سنتي كه كلام خداوند را در يك چهارچوب مشخّص محصور كرده‌اند بينجامد. توجّه به شقّ دوم براي اجتناب از برانگيخته شدن اعتراضات و مخالفتهاي محافظه‌كاران به معني كتمان حقايق علمي قرآن كريم است و مشمول آيه و امثال آن مي‌شود كه مي‌فرمايد : انّ الّذين يكتمون ما انزلنا من البيّنات و الهدي من بعد ما بيّناه للناس في الكتاب اولئك يلعنهم الله و يلعنهم اللاّعنون : مسلّم بدانيد كساني را كه كتمان مي‌‌كنند آنچه را ما از روشن‌گريها و راهنمايي‌ها براي عموم مردم نازل كرديم، پس از نزول در قرآن، چنين كساني را خداوند از درگاه رحمت خود مي‌راند و نفرين كنندگان هم آنها را لعن و نفرين مي‌كنند. پس هستی ابدی میباشد چون آفریننده ابیست ,زیرا ممکن نیست که آفریننده باشد و درکار آفریدن نباشد- چنانکه فر موده است :-کل یوم هو فی شان :- هر روزی وهر زمانی او در کاریست سوره رحمان