شعرها و نکته ها

گل گتزار عشق                                              سراینده :- جعفر  ناظم رعایا

دست بر دار ای طبیب از من که من بیمار عشقم      آتشین مهری به دل دارم کز آن تبدار عشقم
تا بنوشانی به من دارو مکن اصرار افزون             نیستی آگه زسوز قلب آتشبار عشقم
حاجت درمان ندارم ازچه بر بستر بخوابم              منکه سر بنهاده بر خاک ره سالار عشقم
نسخه در مان مپیچانید چون پیجیده باشد               از ازل با خط موی یار بر طومار عشقم
نبض دستم را رها کن ای طبیب نازموده              تا زند پیوسته با مضراب خود بر تار عشقم
این نفسها جون فرو رفتند وباز آیند, آرند              مژده های روحپرور هردم از تکرار عشقم
تا گشودم دیده بر رخسار یار مهربانی                 غمزه هایی میگشا ید مشکل اسرار عشقم
غم ندارم گر در این عالم خریداری ندارم             شاد می نازم بخود چون برده بازار عشقم
هر کسی در این جهان سودی برد از کارهایی       من زیانهایم همه سود است چون در کار عشقم
پیش من خوار است هر نا عاشق خود خواه زیرا    اوست خوار خود پسندیها ولی من خوار عشقم
من نه حلاجم که روی دار هم گویم انا الحق         چون زبند گیسویی کفر آفرین بر دار عشقم
پای از هر بند بیرون میکشد عاقل ولی من          چون که مجنونم به دام طره طرار عشقم
ناظما ! هرکس غزل گوید بیاد گلعذاری             من چه گویم چونکه حیران کل گلزار عشقم

1 2 3



دولتمردان بخوانند سراینده :جعفر ناظم رعایا نقل از کتابهای درسی ابتدایی پیشین:- یکی بر سرشاخ وبن میبرید خداوند بستان نظر کرد و دید بگفتا که این مرد بد میکند نه بر کس که بر نفس خود میکند وبنده هم استقبال میکنم: به آنان که در صدر بنشسته اند همه عهدوپیوند بشکسته اند بگو چون زمرم مداری گمی خودت نیز یک تن از این مردمی ندیدی چو شد آتشی شعله ور ببالا کشد لا جرم شعله سر